Activate your Faith by reflecting on the Holy Gospels and lives of the blessed and saints!

Martes, Pebrero 19, 2013

February 20, 2013 - Wednesday of the Fist week of Lent


Holy Gospel of Jesus Christ according to Saint Luke 11:29-32.

While still more people gathered in the crowd, Jesus said to them, «This generation is an evil generation; it seeks a sign, but no sign will be given it, except the sign of Jonah.

Just as Jonah became a sign to the Ninevites, so will the Son of Man be to this generation.
At the judgment the queen of the south will rise with the men of this generation and she will condemn them, because she came from the ends of the earth to hear the wisdom of Solomon, and there is something greater than Solomon here.

At the judgment the men of Nineveh will arise with this generation and condemn it, because at the preaching of Jonah they repented, and there is something greater than Jonah here.

Reflection: The sign of love

Mga kapatid sa araw na ito, ipinahayag sa Mabuting Balita ang pagdisappointed ng Panginoong Hesuskristo, sapagkat ang mga tao noon ay nananatiling bulag at patuloy pa ring humihingi ng isang senyales ng himala ng Panginoon. Bulag sapagkat hindi nila nakikita o hindi sila nakukuntento sa kung ano ang ibinigay sa kanila. Si Hesus ang himala o ang dakilang biyayang ipinagkaloob sa atin ng Panginoon. Ngunit mga kapatid, tayong mga tao ay patuloy pa ring naghahanap ng malalapitan upang tulungan tayo sa mga problema at hirap ng ating buhay. Marami pa rin sa atin na kapag nabigo sa buhay, sasabihin nating walang nagmamahal sa atin o di kaya'y sisisihin natin ang Diyos dahil sa nangyayari sa ating buhay. Sana ngayong kuwaresma, makita natin ang mga simbolo na ibinibigay sa atin, at una na ngang ipinakita sa atin ang simbolo ng abo, na nagpapaliwanag na tayo'y isang taong makasalanan at may hangganan, at sa mga susunod pang panahon, higit nating makikita ang pagmamahal ng Diyos, at sana mailapit natin ang ating sarili sa simbolo ng krus, isang simbolo na nagpapakita sa atin ng pagmamahal ng Diyos at kung paano niya inalay ang buhay niya para sa ating lahat. Amen.

Lunes, Pebrero 18, 2013

Saint of the Day: February 19

St. Conrad of Piacenza

Saint Conrad, T.O.S.F., (ca. 1290 – February 19, 1351) was an Italian penitent and hermit of the Third Order of St. Francis.

Conrad belonged to one of the noblest families of the city of Piacenza, the place of his birth. The date of his birth, however, is uncertain. He married an aristocratic young woman named Ephrosyne when he was quite young, and, though pious, he led the standard way of life for a man of his station.
One day, when he was engaged in his usual pastime of hunting, he ordered his attendants to set fire to some brushwood in which game had taken refuge. The prevailing wind caused the flames to spread rapidly, and the surrounding fields and forest were soon in a state of conflagration. A peasant who happened to be found near the place where the fire had originated, was accused of being the author of the blaze. He was imprisoned, tortured to confess and condemned to death. As the poor man was being led to execution, Conrad, stricken with remorse, made an open confession of his guilt; and in order to repair the damage he had caused, was obliged to sell all his possessions.

Thus reduced to poverty, and seeking penance for his act of cowardice, Conrad and his wife saw the hand of God in this event. As a result, they agreed to separate and Conrad retired to a hermitage some distance from Piacenza, joining a community of hermits, who were Franciscan tertiaries, while his wife became a nun of the Order of Poor Clares.

He soon developed a reputation for holiness, and the flow of visitors left him unable to keep the solitude he sought. He then went to Rome, and from there to an isolated site near Noto, Sicily, where he settled and for thirty-six years lived a most austere and penitential life of solitude, working numerous miracles, until his death on February 19, 1351. He died while in prayer, kneeling before a crucifix. He was canonized in 1625 and his liturgical feast day is celebrated in the Franciscan Order on the day of his death.

February 19, 2013 - Tuesday of the first week of Lent


Holy Gospel of Jesus Christ according to Saint Matthew 6:7-15. 

Jesus said to his disciples: «In praying, do not babble like the pagans, who think that they will be heard because of their many words.
Do not be like them. Your Father knows what you need before you ask him.
This is how you are to pray: Our Father in heaven, hallowed be your name,
your kingdom come, your will be done, on earth as in heaven.
Give us today our daily bread;
and forgive us our debts, as we forgive our debtors;
and do not subject us to the final test, but deliver us from the evil one.
If you forgive others their transgressions, your heavenly Father will forgive you.
But if you do not forgive others, neither will your Father forgive your transgressions.

Reflection: Ang tunay na kahulugan ng pananalangin

Manalangin, isang gawain na napakahalaga ngayong panahon ng Kuwaresma.Paano nga ba tayo nananalangin? Ilang beses nga ba tayo nananalangin sa loob ng isang araw?

Mga kapatid, ano nga ba ang panalangin para sa atin? Nakakalungkot isipin na ang gawain ito ay tinuturing ng marami na isang magic spells, sapagkat nananalangin lamang ang marami sa atin dahil may kahilingan sila sa buhay. Eto yung katotohonan mga kapatid, na sa pananalangin natin ang tanging iniisip lamang natin ay ang ating sarili at ang mga bagay na makakapagpasaya sa atin, kaya masasabi kong hindi ito isang panalangin sapagkat ito ay tinatawag na mga salita o pahayag ng isip. Ang tunay na panalangin ay nagmumula sa puso, yung feel na feel at hindi lamang ito tungkol sa sarili, bagkus ito ay tungkol sa pagbibigay ng sarili sa Diyos at gayundin ang pagtitiwala sa kaniya at pagsasantabi ng ating mga plano para sa plano niya. Ang tunay na panalangin ay hindi lamang humihiling bagkus marunong din magpasalamat sa kaniyang mga natanggap at makuntento dito. Ang tunay na panalangin ay hindi lamang inaalay sa mga taong nagmahal sa atin o nagpahalaga sa atin, ngunit mas higit itong iniaalay sa mga taong nanakit at nagpahirap sa atin na naging daan ng pagiging matatag natin. Kaya nga eto ang hamon sa atin ngayong kuwaresma, "Watch and Pray" sapagkat tungo sa panalangin natututo tayong maging matiyaga at mapaghintay. Naalala ko nga po ang isang fieldtrip ng mga bata, makikita ninyo po pagpasok ng bus lahat po labas ng kaniya kaniyang gadgets, cellphone, psp, gameboy, ipod kulang nalang dalhin pati ref at tv. Ngayon sinabi ng isang madre, "Ok mga bata itago muna ninyo ang inyong mga gadgets at ilabas ninyo ang inyong mga rosaryo, sama sama tayong magdadasal" At tinago naman nila ang mga gadgets at nilabas ang rosaryo at nagdasal, pagdating sa kalagitnaan ng pagrorosaryo ay twala ng nasagot sa mga dasal, pagtingin ng madre sa mga bata, mga nakatulog. At hindi pa tapos ang kuwento, pagkarating nila sa kanilang pupuntahan sinabi ng mga madre "Ok mga bata, nandito na tayo sa ating unang lugar, maghintay muna kayong lahat may aasikasuhin lang kami bago kayo bumaba" Makalipas ang ilang sampung minuto ng paghihintay, bumalik ang madre, at nakita ang mga noo ng mga bata nakakunot na, sa sobrang inis sa paghihintay. kaya sinabi ng madre "Mga bata, wag kayong mainis, malapit na naman kayong pababain nagkaproblema lang, remember waiting is a virtue" Ngunit biglang sumagot ang isang bata, "But ma'am Time is Gold" Ganyan ang nangyayari sa isang tao kapag hindi niya alam ang tunay na kahulugan ng pananalangin, mainipin, at walang tiyaga. Kaya naman sana, ngayong kuwaresma, magkapagspend tayo ng ilang oras sa pananalangin, huwag naman po nating gawing sleeping pills ang mga pagdarasal. Matuto sana tayong magtiyagang magbantay para sa pagdating ng Panginoon at manalangin para sa kaligtasan at ikakapagpatawad ng ating mga kasalanan. Amen.

Linggo, Pebrero 17, 2013

Saint of the Day: February 18


St. Simeon

In St. Matthew's Gospel, we read of St. Simon or Simeon who is described as one of our Lord's brethren or kinsmen. His father was Cleophas, St. Joseph's brother, and his mother, according to some writers, was our Lady's sister. He would therefore be our Lord's first cousin and is supposed to have been about eight years older than He. No doubt he is one of those brethren of Christ who are  mentioned in the Acts of the Apostles as having received the Holy Spirit on Pentecost. St. Epiphanius says that when the Jews massacred St. Jamesthe Lesser, his brother Simeon upbraided them for their cruelty. The apostles and disciples afterwards met together to appoint a successor to James as bishop of Jerusalem, and they unanimously chose Simeon, who had probably assisted his brother in the government of that church. In the year 66 civil war broke out in Palestine, as a consequence of Jewishopposition to the Romans. The Christians in Jerusalem were warned of the impending destruction of the city and appear to have been divinely ordered to leave it. Accordingly that same year, before Vespasian entered Judaea, they retired with St. Simeon at their head to the other side of the Jordan, occupying a small city called Pella. After the capture and burning of Jerusalem, the Christians returned and settled among the ruins until the Emperor Hadrian afterwards entirely razed it. We are told by St. Epiphanius and by Eusebius that the church here flourished greatly, and that many Jews were converted by the miracles wrought by the saints. When Vespasian and Domitian had ordered the destruction of all who were of the race of David, St. Simeonhad escaped their search; but when Trajan gave a similar injunction, he was denounced as being not only one of David's descendants, but also a Christian, and he was brought before Atticus, the Roman governor. He was condemned to death and, after being tortured, was crucified. Although he was extremely old - tradition reports him to have attained the age of 120 - Simeon endured his sufferings with a degree of fortitude which roused the admiration of Atticus himself. His feast day is February 18.

February 18, 2013: Monday of the Fist Week of Lent

Holy Gospel of Jesus Christ according to Saint Matthew 25:31-46. 

Jesus said to his disciples: «When the Son of Man comes in his glory, and all the angels with him, he will sit upon his glorious throne,
and all the nations will be assembled before him. And he will separate them one from another, as a shepherd separates the sheep from the goats.
He will place the sheep on his right and the goats on his left.
Then the king will say to those on his right, 'Come, you who are blessed by my Father. Inherit the kingdom prepared for you from the foundation of the world.
For I was hungry and you gave me food, I was thirsty and you gave me drink, a stranger and you welcomed me,
naked and you clothed me, ill and you cared for me, in prison and you visited me.'
Then the righteous will answer him and say, 'Lord, when did we see you hungry and feed you, or thirsty and give you drink?
When did we see you a stranger and welcome you, or naked and clothe you?
When did we see you ill or in prison, and visit you?'
And the king will say to them in reply, 'Amen, I say to you, whatever you did for one of these least brothers of mine, you did for me.'
Then he will say to those on his left, 'Depart from me, you accursed, into the eternal fire prepared for the devil and his angels.
For I was hungry and you gave me no food, I was thirsty and you gave me no drink,
a stranger and you gave me no welcome, naked and you gave me no clothing, ill and in prison, and you did not care for me.'
Then they will answer and say, 'Lord, when did we see you hungry or thirsty or a stranger or naked or ill or in prison, and not minister to your needs?'
He will answer them, 'Amen, I say to you, what you did not do for one of these least ones, you did not do for me.'
And these will go off to eternal punishment, but the righteous to eternal life."

Reflection: Selfishness to Selflessness

Today, we are reminded about how should we treat our brothers and sisters especially those who are in need. Almsgiving o pagbibigay ng limos, isa ito sa pinakamahalagang elemento sa panahon ng kuwaresma, sapagkat tungo dito, naibabahagi natin kung anong meron tayo at natututo tayong magalay din ng buhay sa ating kapwa tulad na sa kung paano nagalay ng buhay si Hesus para sa ating lahat. Mga kapatid, sinabi nga ni Hesus, kung ano ang ginawa mo sa isa sa mga kapatid ko, ito ay ginawa mo na din sa akin. Kaya naman atin sanang maisip na ang bawat gagawin natin sa ating kapwa ay ginagawa din natin sa ating Panginoon. Kaya naman ngayong panahon ng kuwaresma tayo ay iniimbitahan na mula sa pagiging SELFISH tayo ay mapunta sa pagiging SELFLESS. Tayo pong mga tao, minsan halos sarili nalang ang iniisip natin. Kapag nga po tutugtug na ang ang Unang Alay sa simbahan at lalapit na ang mga nangongolekta habang tayo'y nagsisimba, kaniya kaniya na tayong baling. Kahit magacrobat na tayo wag lang tayong makapagbigay. Kaya naman kapag tinanong ng pari ang sakristan kung magkano ang kolekta, papatunugin ang bell na maliit "gaTITING gaTITING gaTITING" at kapag narinig ito ng sakristan na nasa malaking kampana hudyat na po iyon na kakalembangin ang malaking bell "DAGDAGAN DADAGAN DAGDAGAN" ayan kaya may second collection tayo! Ang unti ng binibigay ninyo! Naalala ko nga po yung kuwento sa isang mahirap ng parokya, sa sobrang hirap ng parokya yung pari daw nag asawa na, wala kasing nagooffer o nagbibigay! Ngayon nalaman ito ng Obispo kaya sabi ng Obispo: "Nakakaawa naman ang pari ko, madalaw nga baka may maitulong ako" Ngayon po pinuntuhan na nung Obispo yung pari, pagpasok ng Obispo sa parokya, ang dami nakasampay, mayroong pangbatang damit, may pangbabae, at may panglalaki na din, may mga kumot pa! Nang makita ng pari ang OBispo, humagulgol kaagad ang Pari! BIISSHOPP!! BIISSHHOP!, sumagot ang Obispo, "Anak, oo makikinig ako sa'yo anak! Pero sagutin mo muna ang tanong ko, bakit ang daming nakasampay dito kanino bang mga damit yan" sumagot ang pari humagulgol ulit "BISSSHHHOOP! yUN NA NGA BISSHOP, SA SOBRANG HIRAP NG PAROKYAAA, TUMANGGAPP NA AKO NG LAABAADA AT PLANTSAHIN!" Ayan mga kapatid, dahil walang nagbibigay pati ang pari naging labandero na! Kapatid, ang mga binibigay natin sa simbahan ay ang ating pasasalamat sa Panginoon. Kapag tayo ay nagbigay parang sinabi mo sa Diyos na "Lord ito ang biyaya mo, ibabahagi ko sa kapwa ko" sapagkat ito namang mga binibigay ninyo ay ginagamit ng simbahan sa mga gawaing pastoral. Pagtulong sa mga nasalanta ng bagyo, pagbibigay serbisyo sa lahat ng tao at marami pang iba. Pero tayo, hiyang hiya tayo magbigay! Eto ba tayong mga Katoliko? Kuripot! Mga kapatid, ating tatandaan, kapag tayo nagbigay para sa Panginoon, hindi tayo mawawalan sapagkat tayo ay lalung nadadagdagan. Almsgiving, magbigay tayo para sa Panginoon. Eh brother ilang ba dapat ang binibigay namin? Dapat ang ibibgay natin ay TAOS, LUBOS AT KAPOS, dahil kapag kapos kang nagbigay sa Panginoon lalu kang magiging sagana at ang babalik sa'yo ay SIKSIK, LIGLIG AT UMAAPAW. Ngayong kuwaresma, huwag nating kalimutang dasalin ang panalangin ng pagiging bukas palad. Maging bukas nawa ang ating palad b ilang pagpapakita ng pagmamahal natin sa ating kapwa at higit na pagmamahal natin sa Diyos. At tungo sa pagbibigay, matututunan natin na hindi na maging makasarili ngunit maging isang tao na nagaalay ng kaniyang buhay para sa kaniyang kapawa at para sa kaniyang Diyos. Amen.

February 17, 2013: First Sunday of Lent

Holy Gospel of Jesus Christ according to Saint Luke 4:1-13.

Filled with the holy Spirit, Jesus returned from the Jordan and was led by the Spirit into the desert
for forty days, to be tempted by the devil. He ate nothing during those days, and when they were over he was hungry.
The devil said to him, "If you are the Son of God, command this stone to become bread."
Jesus answered him, "It is written, 'One does not live by bread alone.'"
Then he took him up and showed him all the kingdoms of the world in a single instant.
The devil said to him, "I shall give to you all this power and their glory; for it has been handed over to me, and I may give it to whomever I wish.
All this will be yours, if you worship me."
Jesus said to him in reply, "It is written: 'You shall worship the Lord, your God, and him alone shall you serve.'"
Then he led him to Jerusalem, made him stand on the parapet of the temple, and said to him, "If you are the Son of God, throw yourself down from here,
for it is written: 'He will command his angels concerning you, to guard you,'
and: 'With their hands they will support you, lest you dash your foot against a stone.'"
Jesus said to him in reply, "It also says, 'You shall not put the Lord, your God, to the test.'"
When the devil had finished every temptation, he departed from him for a time.

Reflection: Temptation Island

Sino na po sa atin ang nakapanood na ng isang pelikula ng GMA na pinamagatang: Temptation Island. Sa palabas pong ito nakita natin na natrap ang mga models kasama ng mga kalalakihan at isang bading sa isang isla ng lumubog ang kanilang barko. Ngayon mga kapatid tinanong ko ang aking sarili kung bakit temptation island ang tawag sa isla na kanilang napuntahan? Paano nga ba natin malalaman kung ang ating kinatatayuan ay isang temptation island?

Sa unang linggo po ng kuwaresma, ipinahayag sa ating mabuting balita kung paano tinukso ang ating Panginoon habang siya ay nananalangin. Tunay na si Hesus ang Diyos, ngunit dahil Siya ay nagkatawang tao, naranasan din niyang tuksuhin ng demonyo. Kung si Hesus na Diyos ay tinukso, tayo pa kayang tao na may kaniya kaniyang kahinaan din. Alam ng Demonyo kung ano ang kahinahan ng bawat isa kaya naman doon tayo tinatraget nito. Alam ninyo mga kapatid, kapag ang demonyo ay nanukso, dapat swabe! Hindi po yan magpapakita ng pangil, sungay at bundot, bagkus magpapakita yan ng isang bagay na nakakaakit sa inyo, na magugustuhan ninyo. At ito nga ang ginawa sa Panginoon, inalok siya ng kung ano anong bagay na makakapagpahulog sa kaniya sa tukso. Ngunit mga kapatid, saan nga ba tayo madalas matukso?
Tinutukso tayo sa mga bagay na kulang sa atin. Kaya nga masasabi natin na ang ating mundo ay isang temptation island, bakit? Sapagkat sa mundong maraming kulang, marami tayong hinahangad at marami tayong kailangan. Ilang beses na tayong pinaalalahanan ng Diyos na matuto tayong ibigay kung ano yung nararapat sa atin, ngunit tayong mga tao, masyado tayong nagmamadali. Para tayong mga bata na inutusang huwag munang maglaro dahil mainit sa labas, ngunit dahil sabik tayong maglaro, nagpatuloy pa rin tayo kaya tayo nagkasakit. Mahilig tayong sumugal at kumapit sa tinatawag na patalim, at ito ang kasalanan. Mga kapatid, namuo na sa ating mga Pilipino ang katagang "kapag gipit, sa patalim kumakapit" kaya naman mas marami tayong nararanasan na kagipitan sapagkat ito pala ay isang tukso upang lumapit ka sa patalim ng kasalanan. Totoo mga kapatid, may mga bagay tayo na minsan hindi natin maintindihan o maunawaan, mga panahon na hindi natin lubusang mapagtanto kung kailan talaga, mga kahilingan ng hindi natin malirip kung kailan ipagkakaloob, tunay na kulang tayo sa kaalaman, kaya naman minsan mas pinipili nalang natin na magpadala sa agos ng buhay at magpadala sa tukso. Minsang may isang seminarista na tinanong ng pari, "O brother, kapag ba ikaw ay natutuksng gumawa ng mahahalay na bagay, ineentertain mo ba ang tuksong ito?" sumagot ang seminarista "hindi po father, pero po sila ang nageentertain sakin ang saya po!" Ayan, ganyan tayong mga tao, sa oras na bigyan ng pagkakataon na mapasaya tayo ng tuksong ito, dito maguumpisa ang pagkakataong makalimutan ang buhay ng pagiging banal, ang buhay ng pagiging anak ng Diyos. Mga kapatid, ngayong kuwaresma napakaraming tukso, naalala ko po nitong nakaraang miyerkules ng abo, nagtungo po kami sa isang Feb Fair sa UP, sa araw pong iyun sinasabi na dapat magfastin at magabstinensya, mahigpit na ipinagbabawal ang pagkain ng karne. Makikita ninyo po ang napakaraming katoliko doon. Masasabi ninyong katoliko sila sapagkat may krus sila sa noo. Ngunit nakakalungkot lamang po, na kahit may krus sila sa noo, naandun sila sa ihaw ihawan, kumakain ng bituka ng manok, bituka na baboy, inihaw na dugo, barbecue, yung iba nakashawarma beef pa, yung iba naman sarap na sarap sa fried chicken at beef steak, for sure kayo din ngayon habang nababasa't napapakinggan ninyo ito naglalaway kayo. Mga kapatid totoong maraming tukso ngayong kuwaresma, dahil maraming bawal, marami ang natutuwang gawin ang bawal. Kaya nga ang tanong sa atin ngayon, magpapatukso ba ako, o lalabanan ko ang tukso? Kaya naman doon sa palabas na temptation island inyong mapapansin, nagaaway away na sila, sapagkat sila ay gutom hindi lamang sa pagkain bagkus gutom sila sa tunay na pagmamahal ng bawat isa at uhaw na uhaw sa mga bagay na kulang sa kanila. Kaya naman, ano dapat ang gawin natin kung tayo ay tinutukso? Ang pinakamabisang solusyon diyan ay ang manalangin. MAnalangin ka kapatid, hindi para sabihin sa Diyos na: "Lord, kailangan ko lang talaga to, kaya sorry ha, isang beses lang naman ako gagawa ng kasalanan." Magpapaalam pa tayo sa Diyos na gagawa tayo sa kasalanan, nakakahiya, anong mararamdaman ng Panginoon. Dapat ang ipagdasal mo: "Lord, tulungan mo akong labanan ang tuksong ito, ipadala mo sa akin ang anghel mo." Dapat kang manalangin na sa kahit anong hirap na nararamdaman mo sa Panginoon ka pa rin sasagpi, hindi yung magpapaalam ka pa na gagawa ka ng kasalanan, parang politika lang yan, nasa isang partido ka, tapos magpapaalam ka sa head ninyo na tutulungan mo yung kalaban ng partido ninyo sa pangangampanya, joke ba to! Kapatid, kahit kulang kulang ang mundong ito, ginawa ni Hesus ang lahat hindi para kumpletuhin ang daigdig, ngunit para buuin at bigyan ng saysay ang buhay mo! May nagtanong, eh brother, naiwasan ni Hesus ang tukso sapagkat Diyos siya, hindi kaya to sapagkat tao lang tayo. Huwag sana ganito ang maging pananaw natin, ating tandaan, nung tayo ay bininyagan tayo ay naging kabahagi ng PagkaDiyos ni Hesus, at nung nagpakasakit at namatay si Hesus sa krus, hindi ka lamang naging kabahagi ng PagkaDiyos niya bagkus naging parte ka pa ng buhay Niya. Mga kapatid sa temptation Island na ito handa ka bang magtiis maghirap? Kaya patuloy tayong iniimbitahan na sana kapag tayo'y nagigipit huwag tayo sa patalim kumapit bagkus matuto tayong sa Diyos at sa kaniyang biyaya lumapit! Amen.


Biyernes, Pebrero 15, 2013

February 16, 2013: Saturday After the Ash Wednesday


Holy Gospel of Jesus Christ according to Saint Luke 5:27-32. 

Jesus saw a tax collector named Levi sitting at the customs post. He said to him, «Follow me.» 
And leaving everything behind, he got up and followed him.
Then Levi gave a great banquet for him in his house, and a large crowd of tax collectors and others were at table with them.
The Pharisees and their scribes complained to his disciples, saying, "Why do you eat and drink with tax collectors and sinners?" 
Jesus said to them in reply, "Those who are healthy do not need a physician, but the sick do. 
I have not come to call the righteous to repentance but sinners." 

Reflections: Standing up as a sinner

Today's Gospel reminds us that everyone of us is a sinner. Everyone of us experience to fall from the temptation of the evil. And we must also remember that this is the reason why God brought us His son to us. Jesus came upon this world not just to testify the truth but also to heal our broken lives. Yes, our lives were broken because of sin. Our lives were broken because of the pain that this world brings. My dear brothers and sisters today as we are in the lenten season, we are encourage to acknowledge that we are sinners and we need a doctor, and that is Jesus. But acknowledging our sins is never enough to enter God's Kingdom. We must be like the tax collector, Levi, who stands from the table of sin, invite Jesus in his home and followed Him. The lent may bring us to the new us, a holy one indeed! And may the suffering of Jesus be meaningful for us, because remember, he came to release our hearts from sin. Amen.